Terug naar overzicht

Na regen komt … de Donorweek

Ik heb veel tegenslagen gehad dit jaar. Bovendien ben ik anderhalve week voor de wedstrijd gevallen met mijn fiets. Ik wist van tevoren niet of ik het zou redden, maar tijdens de wedstrijd heb ik in ieder geval kunnen genieten.

Het parcours van Luxemburg is prachtig. De wedstrijd is een absolute aanrader. Vlak voor de wedstrijd regende het nog, maar het is tijdens de race bijna helemaal droog gebleven.

Ondanks mijn gekneusde schouder had ik een prima zwemonderdeel. Dankzij mijn Sailfish Attack, verloor ik eigenlijk geen tijd op mijn zwemtijd van vorig jaar. Tijdens het zwemmen kom je trouwens deels op Duits grondgebied.


Met het fietsen kwam Guido Vroemen naast me rijden. Hij had het zwemmen overgeslagen en zou alleen met lopen en fietsen bij me blijven. De eerste 35 km waren vlak. Ik kon heerlijk tempo draaien. Daarna begon het klimmen. Het middendeel van het fietsen gaat alleen maar omhoog en omlaag. Dat is voor mij altijd lastig. Mijn vermogen is beperkt dus ik verlies in de heuvels altijd tijd. Waar het klimmen langzaam ging liepen de afdalingen beter. Sommige afdalingen liep de snelheid tegen de 70 km/h. De Canyon Speedmax is een fantastische fiets. Zelfs met dicht achterwiel is de fiets enorm stabiel. Het elektronische DI2 systeem maakt het schakelen snel en eenvoudig. De fiets heeft me vandaag minuten opgeleverd.


Het laatste stuk is bergafwaarts en vlak. Je rijdt zelfs een kilometer of 10 door Frankrijk. Daarna loop je vanuit de wisselzone door een haag van toeschouwers. Iedereen is enthousiast en juicht je toe. Mijn belangrijkste sportieve doelstelling van deze wedstrijd was om een beter gevoel aan het lopen over te houden. De eerste ronde liep ik heerlijk. Daarna begon het knokken. In m’n trainingen had ik door alle problemen eigenlijk niet meer dan 12 á 13 km getraind. Dat begon ik daar te voelen. Vanaf de tweede ronde heb ik geen woord meer gesproken. Alleen m’n zoontje heeft een kus gehad. Verder wilde ik maar 1 ding en dat was finishen.


In de week voor de wedstrijd ben ik nog behandeld voor een hematoom op mijn dijbeenspier. Deze was vorige week zondag in m’n knie gezakt en deed veel pijn. De afgelopen week had ik dan ook geen stap meer gezet en dat heeft geholpen. Hij heeft het goed gehouden. Terwijl Guido al twitterend live verslag deed van de wedstrijd zat ik op m’n tandvlees. De laatste 50 meter waren als in mijn droom. Dit jaar wilde ik niets liever dan met onze 1 jaar oude zoon over de finish. Hij is een levend bewijs van het belang van orgaandonatie. Het was nog mooier dan vorig jaar.




Het is nu even focussen op mijn activiteiten voor de Transplantatiestichting. De Nationale Donorweek staat voor de deur.


Ik ben dit jaar het boegbeeld van de campagne over donorregistratie. Daarvoor heb ik al meegewerkt aan een promotiefilmpje dat tijdens de Nationale Donorweek vaak te zien is.


- 8 oktober: opnames van KRO programma De Wandeling. Uitzending vlak voor de Donorweek.

- 14 oktober: hele dag op pad voor de Donorshow: live marathonuitzending via YouTube

Ik mag de show om 08.00 openen, daarna ga ik naar effectenbeurs om die te openen. ‘s Avonds maak ik tijdens de liveshow het resultaat van die dag bekend: hoeveel mensen hebben zich op die dag geregistreerd als donor. De rest van de dag ben ik op pad met Geraldine Kemper voor allerlei radio- en tv-optredens.

- Van 14 t/m 20 oktober is de Donorweek. Aan het eind van die week mag ik tijdens de marathon van Amsterdam het resultaat van de hele week bekend maken. Op 20 oktober is ook de Donorrun; onderdeel van de Amsterdam marathon.


Via deze site en via Twitter en Facebook van Team4Talent is Wouter te volgen tijdens deze activiteiten.