Terug naar overzicht

Wouter is verliefd! Op z'n Canyon Speedmax

Het is vrijdagavond 22:00. Ondanks mijn nieuwsgierigheid besluit ik om het niet te doen. Guido heeft hem de dag ervoor afgesteld, de wielen zitten erin en de trappers erop. Nog 1 nachtje dan. Met moeite kom ik in slaap. Ik zie mezelf al rijden tijden de Ironman van Luxemburg.

Om 7:00 word ik wakker om me meteen in mijn fietskleding te hijsen. Snel bidons vullen en nog een reep erin. Geen uitgebreid ontbijt vandaag. Ik kan niet meer wachten. Daar staat de Canyon Speedmax dan in de woonkamer, helemaal klaar voor de training. Ik zet m’n helm op en spring op de fiets voor twee uur toeren.Normaal rijd ik altijd met muziek, maar vandaag wil ik alleen het geluid van het vibrerend carbon horen. Ik stuur een paar bochten door totdat ik op een lange rustige weg kom. Daar ga ik op het ligstuur liggen en schakel op. Feilloos schakelt de elektronische derailleur naar de volgende versnelling. Ondanks de zijwind en het dichte achterwiel ligt de Speedmax als een huis op de weg. Het ligstuur is erg comfortabel. Niet te kort of te lang en met precies de juiste hoek. Ik vraag me gevoelsmatig af of ik hier 180km op kan rijden. Die gedachte laat ik achter me met een flinke glimlach. Natuurlijk kan dat. De glimlach verlaat mijn gezicht niet meer.

Uiteindelijk de training met een vijf kilometer per uur hoger gemiddelde dan normaal afgelegd. Wat een fiets!

De Speedmax is de beste fiets waar ik ooit op gereden heb. Ik zie voor triatleten eigenlijk maar één nadeel en dat is dat je voortaan je kostbare trainingstijd alleen nog maar op de fiets wilt doorbrengen.

Bedankt Billy van Canyon, Rick van FastForward, Sportarts Guido en Team4talent voor deze fantastische fiets. Voor iedereen die hem een keer wil zien, kom naar het NK OD in Veenendaal op 31 augustus!

Groeten, Wouter